Łukta leży przy szosie Olsztyn – Morąg, w pobliżu licznych jezior i lasów. Przez Łuktę przepływa rzeczka Łukcianka, prawy dopływ rzeczki Marąg (lewego dopływu rzeki Pasłęki).
Fizjograficznie położona jest na styku Pojezierza Olsztyńskiego i Pojezierza Iławskiego, w strefie ścierania się klimatu morskiego i kontynentalnego, który charakteryzuje się niskimi rocznymi temperaturami, znaczną wilgotnością powietrza i stosunkowo wysokim poziomem opadów.
Cechy charakterystyczne środowiska naturalnego to: urozmaicona, polodowcowa rzeźba terenu z bardzo licznymi wzgórzami morenowymi oraz zagłębieniami rynnowymi i nieckowatymi, poprzecinanymi sandrowymi równinami i pozostałościami ostatniego zlodowacenia; bardzo licznymi jeziorami rynnowymi. Unikatowe środowisko przyrodnicze i krajobraz są szczególnym bogactwem Gminy Łukta, czyniąc z niej niezwykle atrakcyjny obszar dla turystyki i rekreacji.
Łukta charakteryzuje się dużym udziałem wód powierzchniowych – 18 km2, wśród których duże jeziora rynnowe – Isąg, Morąg, Gil, Długie, Łoby, Tabórz, Ruskie i Szeląg – stwarzają możliwości rozwoju żeglarstwa. Na terenie całej gminy, pośród lasów i pól, znajduje się ok. 200 mniejszych jeziorek i oczek wodnych, które swym urokiem zapraszają do wędkowania i rekreacji.
Główne atuty rozwojowe gminy